Vlak
Door: Peter van Leeuwen
Blijf op de hoogte en volg Peter
19 September 2007 | Italië, Guiglia
Via de coop camping van Cremona ben ik naar Guastalla gefietst. Daar heb ik een dagje rust genomen in de jeugdherberg. Onwerkelijk om weer in een Hollands rivierenland rond te scharrelen. De spierpijn in mijn benen wat laten zakken en lekker uitslapen.
Op de camping in Cremona waren het voornamelijk locals die zich vermaakten met dans, eten en drank. Verder waren er muggen die je niet hoorde, maar de volgende dag verging ik van de jeuk.
En er was een nederlands stel dat mij de tip gaf om naar Perugia te gaan om daar een internationale taal en cultuur cursus te volgen. Klinkt goed, dus wie weet laat ik de zon en zee schieten voor taal en cultuur.
Na een paar dagen Po vlakte ben ik de bergen weer in gefiets. Het eerste hellinkje vergde meteen een flinke aanpassing. Die kon ik niet zo snel malen. Als of ik nog doodgemoederd door de vlakte fiets ging ik met het grote 'mes' erop naar boven. Dat heb ik geweten. Met een bonzend hoofd en krakende spieren wacht ik nu op mijn maaltijd.
eenmaal boven had ik een prachtig uitzicht op de Po-vlakt. Nu begrijp waarom ik daar de weg zo moeilijkon vinden. Het land is bezaaid met stadjes, dorpjes en weggetjes. Geen wonder dat ik weleens een afslagje mis.
Morgen naar Pistoa, waar ik een paar dagen blijf om van daar uit, met de trein, Firenze te bezoeken.
Op de camping in Cremona waren het voornamelijk locals die zich vermaakten met dans, eten en drank. Verder waren er muggen die je niet hoorde, maar de volgende dag verging ik van de jeuk.
En er was een nederlands stel dat mij de tip gaf om naar Perugia te gaan om daar een internationale taal en cultuur cursus te volgen. Klinkt goed, dus wie weet laat ik de zon en zee schieten voor taal en cultuur.
Na een paar dagen Po vlakte ben ik de bergen weer in gefiets. Het eerste hellinkje vergde meteen een flinke aanpassing. Die kon ik niet zo snel malen. Als of ik nog doodgemoederd door de vlakte fiets ging ik met het grote 'mes' erop naar boven. Dat heb ik geweten. Met een bonzend hoofd en krakende spieren wacht ik nu op mijn maaltijd.
eenmaal boven had ik een prachtig uitzicht op de Po-vlakt. Nu begrijp waarom ik daar de weg zo moeilijkon vinden. Het land is bezaaid met stadjes, dorpjes en weggetjes. Geen wonder dat ik weleens een afslagje mis.
Morgen naar Pistoa, waar ik een paar dagen blijf om van daar uit, met de trein, Firenze te bezoeken.
-
20 September 2007 - 09:18
Miriam:
Hoi Peet,
Fantastisch zeg, ben je zo maar naar Italie gefietst. Dat kunnen er niet veel zeggen. En dat terwijl wij hier wat zitten te bikkelen achter een pc-tje. Soms zal het wel eens eenzaam zijn, maar het is wel een avontuur. Wellicht is die cultuur-cursus ook leuk omdat je dan weer wat luitjes tegenkomt, van allerlei landen en allooi wellicht. Ook, of juist op reis, is het keuzes maken.
Ik ga weer bikkelen,
lieve groeten van Miriam
-
21 September 2007 - 11:47
Marlou:
Iets voor jou zo'n huis(je) opknappen?
Lijkt me wel leuk, met een stel te doen in de zomer..heb je ook geld nodig en klusvaardigheden..ja.
Restaurantje beginnen daar of zo of een "Maitri Nalande..".
Zeg als je iets nodig hebt uit Nederland laat het weten...ventiel of zakje drop of zo, dan stuur ik het naar Florence (jeugdherg -adres) en kunnen wij vanuit hier eigelijk ook fotoos op jouw weblog plaatsten? ok fijne dagen, marlou
-
21 September 2007 - 11:49
Marlou:
He peet, grappig eigelijk te zien hoe blij je kijkt als je de berg afrijdt...nog geen foto van bergie op...
is ook moeilijker nemen..
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
