Io sono Peter
Door: Peter van Leeuwen
Blijf op de hoogte en volg Peter
05 Oktober 2007 | Italië, Perugia
Mijn eerste lesweek zit erop. Met 25 leerlingen proberen we het Italiaans onder de knie te krijgen. Als Europeaan heb ik het nog makkelijk in vergelijking met de Chinese en Japanse deelnemers.
In korte tijd veel geleerd. Zo kan ik nu tellen in het Italiaans. Een kop koffie bestellen. Zeggen hoe ik heet. Waar ik vandaan kom en of ik (heel belangrijk in Italie) getrouwd ben. Kinderlijk eenvoudige zinntjes die me toch de nodige moeite kosten.
Perugia is een studentenstad waar de jongeren zich in de avond verzamelen op de trappen van het centrale plein. Allen tot in de puntjes verzorgd. De ragazze in een strakke spijkerbroek. De ragazzi een zeer wijde, die bij voorkeur onder de billen vastgemaakt wordt. De meiden strakke truitjes met de buik bloot. De jongens een gettotrui. Beide dragen enorme zonnebrillen. Vanaf een uur of 8 staan ze elkaar daar op te nemen en cool te zijn. Als het ijs eenmaal gebroken is, is het natuurlijk een ontmoetingsplaats waar geen andere tegenop kan. De studenten van mijn Unversiteit (Universita per Strangieri) zijn een wat gemeleerder publiek en staan een beetje buiten dit Italiaanse ontmoetingsgeweld.
Mijn kamer deel ik met een Braziliaanse jongen die redelijk Italiaans (en gelukkig Engels) spreekt dankzij een vader die oorspronkelijk uit Sicilie komt. In het studenten huis zijn verder nog een Braziliaan, een Duitser, Italiaan en Gabonees.
20 uur per week zit ik in de schoolbanken en de rest van mijn tijd gaat vooralsnog op aan boodschappen doen, dingetjes regelen, de weg zoeken in het doohof dat Perugia heet. De vrije weekenden wil ik gaan gebruiken voor tripjes buiten de stad. Morgen mijn eerste trip. Dan ga ik op de fiets naar Assisi, de geboortestad van St. Franciscus.
In korte tijd veel geleerd. Zo kan ik nu tellen in het Italiaans. Een kop koffie bestellen. Zeggen hoe ik heet. Waar ik vandaan kom en of ik (heel belangrijk in Italie) getrouwd ben. Kinderlijk eenvoudige zinntjes die me toch de nodige moeite kosten.
Perugia is een studentenstad waar de jongeren zich in de avond verzamelen op de trappen van het centrale plein. Allen tot in de puntjes verzorgd. De ragazze in een strakke spijkerbroek. De ragazzi een zeer wijde, die bij voorkeur onder de billen vastgemaakt wordt. De meiden strakke truitjes met de buik bloot. De jongens een gettotrui. Beide dragen enorme zonnebrillen. Vanaf een uur of 8 staan ze elkaar daar op te nemen en cool te zijn. Als het ijs eenmaal gebroken is, is het natuurlijk een ontmoetingsplaats waar geen andere tegenop kan. De studenten van mijn Unversiteit (Universita per Strangieri) zijn een wat gemeleerder publiek en staan een beetje buiten dit Italiaanse ontmoetingsgeweld.
Mijn kamer deel ik met een Braziliaanse jongen die redelijk Italiaans (en gelukkig Engels) spreekt dankzij een vader die oorspronkelijk uit Sicilie komt. In het studenten huis zijn verder nog een Braziliaan, een Duitser, Italiaan en Gabonees.
20 uur per week zit ik in de schoolbanken en de rest van mijn tijd gaat vooralsnog op aan boodschappen doen, dingetjes regelen, de weg zoeken in het doohof dat Perugia heet. De vrije weekenden wil ik gaan gebruiken voor tripjes buiten de stad. Morgen mijn eerste trip. Dan ga ik op de fiets naar Assisi, de geboortestad van St. Franciscus.
-
06 Oktober 2007 - 01:52
Hot:
Ha, die Peter, hou je 't nog een beetje vol op dat kleine kamertje? Zal wel even wennen zijn denk ik. Hoe lang blijf je hier, en is daar als het nodig is ook te stoken? Ik vind het hartstikke leuk dat je ons op de hoogte houd. Succes met het geworstel met het Italiaans. Heel veel groetjes en liefs uit Schiedam. Ik zit momenteel te vechten tegen de slaap, en me tegelijkertijd te verheugen op mijn bed, na een heel lange dag. -
06 Oktober 2007 - 11:17
Marlou:
Hoi, je straatje doet me denken aan een straatje in Frankrijk (Sarlat) waar ik en velen met mij, ooit woonde...
zo dus je "studeert" weer...basta...gelijk heb je..veel plezier. Hoe is het weer daar, zonnig zeker met al die zonnebrillen, hier ook trouwens..groeten en liefs M. -
08 Oktober 2007 - 10:03
Miriam:
Ziet er geweldig uit Peet,
Om jalours op te worden (zeker nu ik zo'n behoefte heb aan vrije tijd en helemaal niks). Ik hoop dat je er volop van geniet. En het klinkt alsof je leuk gezelschap hebt.
groet Miriam -
09 Oktober 2007 - 09:01
Paul:
Hoi Peter,
Leuk dat je zo allerlei dingen oppakt die op je weg komen. Na je baan opzeggen, tweeduizend (??) kilometer fietsen nu weer een cursus Italiaans.
Hardstikke leuk. Ga zo door!
Paul -
16 November 2007 - 19:02
An Dyvie:
groetjes van Maike en familie, Fred, Jinga, Agnes en familie en alle anderen,
kortom groetjes uit Rotterdam.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
